Een hymne aan het leven die je niet meer loslaat

In 2016 verloor pianist Igor Levit een goede vriend. Op Life smeedt hij die tragische gebeurtenis om tot een hymne aan het leven. Een album dat je niet meer loslaat.

 

In 2016 verloor pianist Igor Levit een goede vriend. Op Life smeedt hij die tragische gebeurtenis om tot een hymne aan het leven. Het repertoire op de dubbel-cd is even rijk geschakeerd als het leven zelf: van Busoni’s Fantasie naar J.S. Bach tot Bill Evans’ Peace Piece, waarin Levit dromerig toucherend de zwaartekracht ontstijgt. Even gemakkelijk volgt op Rzewski’s meditatieve A Mensch Liszts pianoversie van de liefdesdood uit Tristan und Isolde. Levit brengt zo veel kleur en reliëf aan dat je je afvraagt waarom Wagner de muziek niet meteen voor piano schreef.

Foto Sony Classics

De hoofdmoot: Busoni’s pianotranscriptie van Liszts kolossale Fantasie en Fuga op Ad nos, ad salutarem undam. Nu eens laat Levit zijn piano orgelachtig ronken, dan weer teder parelen in fluistercantilenes. In de hoogpolyfone texturen betoont hij zich een meester van onvermoede middenstemmen en fraai opengewerkte melodielijnen.

Een album dat je niet meer loslaat.

*****

Busoni, Bach, Schumann, Liszt, Wagner, Evans
Igor Levit

NRC Handelsblad 24-10-18

Een hymne aan het leven die je niet meer loslaat