Foto Marco Borggreve

Dertiendelig kwetteren en tsjilpen

Hoewel Messiaens Catalogue d’Oiseaux al zijn hele leven op zijn repertoire stond, wachtte pianiste Pierre-Laurent Aimard een kleine vijftig jaar voor hij de volledige cyclus opnam.

 

Muzikale evocaties van vogelzang zijn van alle tijden, maar Olivier Messiaens Catalogue d’oiseaux is een verhaal apart. Voor zijn monumentale pianocyclus maakte de componist precieze, maar vrijmoedige transcripties van diverse vogels, die hij in dertien delen laat kwetteren en tsjilpen dat het een aard heeft.

Pianist Pierre-Laurent Aimard was amper twaalf toen hij zich onder de auspiciën van Messiaens echtgenote Yvonne Loriod voor het eerst aan de Catalogue waagde. Hoewel het werk sindsdien altijd op zijn repertoire heeft gestaan, wachtte hij nog eens een kleine vijftig jaar voor hij de volledige cyclus opnam.

Qua vingervlugheid en pianistieke precisie is Aimards vertolking weergaloos. Opvallend in vergelijking met eerdere registraties (Yvonne Loriod, Peter Hill) is dat Aimard zijn gevederde protagonisten nadrukkelijker als zangers ten tonele voert. Elastischer fraseringen en een omfloerster toucher werken door de bank genomen een grotere cantabiliteit in de hand, maar gaan soms ten koste van helderheid van attaque. Aimards subtiele kleurgevoel maakt veel goed.

****

Messiaen
PIerre-Laurent Aimard

NRC Handelsblad 12-09-18

Dertiendelig kwetteren en tsjilpen